قسم به خدا به نور صفا 
به اشک گرم به آه سرد
به دلهای سراپا درد 
به مجنون بیابان گرد

به ساغر می به ناله نی
به چشمان دل سیهت 
به گردش جام نگهت
به سودای آن سری که زشوق 

زند بوسه بر غبار رهت
به آغوش گرم و دلکش تو 
به رخسار همچو آتش تو
به مستان جام عشق خدا 

به پیمان عشق و عهد وفا 
به رندان خانقاه صفا
به دلهای رسته از دو جهان 
به دامان پاک پیر مغان 

به غوغای بزم میکده ها
که چون ساغر به جوشم 
که چون می در خروشم 
به موی سیاه تو سوگند 

به موج نگاه تو سوگند
به طوفان اشک دو چشمم 
که شوید گناه توسوگند
به شور ونواهای مستی

به آشوب دریای هستی
قسم بر خداوند کعبه 
به حق جویی وحق پرستی
که عشق وامیدم تو هستی

                            بهادر یگانه

                                                                                                                                              دانلوذ

http://www.mediafire.com/file/ueelc7xv70e3s5f/GR-392%2528B%2529R.mp3/file

بهادر یگانه، متخلص به یگانه (زادهٔ ۱۳۰۱ قزوین – درگذشتهٔ ۱۳۶۳ تهران)، شاعر، ترانه‌سرا و حقوقدان ایرانی بود.  او از چهره‌های موسیقی ایران بود که با خلق ترانه‌هایی بی‌بدیل سهم بسزایی در شکوفایی موسیقی سنتی ایرانی داشته است. تصنیف‌های خاطره‌انگیز و زیبای «رسوای زمانه» و «راز دل» از جمله آثار ترانه‌سرایی اوست که خوانندگان بسیاری تاکنون از آن الهام گرفته‌اند.  وی پس از پایان رساندن تحصیلات متوسطه در وزارت کشور استخدام شد و با ادامه تحصیل از دانشکده حقوق فارغ‌التحصیل گردید. پس از چندی به ادبیات علاقه‌مند شد و تا مدرک دکترا پیش رفت.  یگانه در استانداری استان فارس سالیانی مشغول به خدمت شد تا این که در سال ۱۳۴۳ از شیراز به تهران رهسپار شد و با ترانه‌سرایی به همکاری شورای موسیقی رادیو و برنامه رادیویی گل‌ها پرداخت، این فعالیت تا پایان دوره پهلوی در سال ۱۳۵۷ ادامه یافت.  . بهادر یگانه سال ۱۳۶۳ در ۶۲ سالگی در تهران درگذشت.                                                                                              از ویکی پدیا